Një thirrje publike për Abedin Bilallin: Qëndro

Shkruan Driton Zenku

Abedin Bilalli nuk është thjesht një koleg që po largohet. Është një mik i çmuar, një bashkëudhëtar i gazetarisë sime për dhjetë vite rresht në Flaka. Dhjetë vite punë, presioni, net pa gjumë, lajme të rënda, gëzime të vogla profesionale dhe zhgënjime të mëdha njerëzore. I kemi kaluar bashkë. Prandaj ky largim nuk është lajm i zakonshëm për mua. Është goditje personale.

E kuptoj lodhjen. E kuptoj zhgënjimin. E kuptoj ndjenjën se ky vend nuk di t’i mbajë njerëzit e mirë, sidomos gazetarët që punojnë me ndershmëri. Por pikërisht për këtë arsye, largimi yt dhe i njerëzve si ti e bën këtë vend edhe më të varfër. Jo ekonomikisht – moralisht.

Abedin, ti nuk ishe kurrë gazetar zhurmues. Ishe i saktë, korrekt, njerëzor. I qetë, por i fortë në qëndrim. Në një realitet ku gazetaria po shndërrohet në propagandë ose në mbijetesë, ti ishe nga ata që e mbanin profesionin gjallë pa bërë zhurmë. Dhe kjo ka vlerë më shumë se çdo klik apo titull bombastik.

Po, ky vend shpesh nuk na e kthen atë që japim. Po, mediat janë të lodhura, të varfra dhe të politizuara. Por nëse ikin të gjithë ata që dinë dhe duan të bëjnë punën siç duhet, kush mbetet? Kush do t’i tregojë historitë e njerëzve tanë? Kush do të mbajë një minimum dinjiteti profesional?

Ky nuk është një apel heroik dhe as moralizim i lirë. Është lutje shoku. Qëndro. Jo sepse gjithçka do të bëhet më mirë nesër, por sepse pa njerëz si ti, nuk ka as shans të bëhet më mirë. Vendlindja nuk ka nevojë për premtime, ka nevojë për njerëz që nuk dorëzohen lehtë.

Nëse vendos të largohesh, do të të respektoj gjithmonë. Si mik, si gazetar, si njeri. Por sot, publikisht dhe sinqerisht, po ta them: ky vend ende ka nevojë për ty. Dhe unë ende besoj se largimi yt nuk duhet të jetë kapitulli i fundit

188

SONDAZHI

 Si e vlerësoni punën e ministrit Fatmir Limani?

Shumë mirë

Mirë

Aspak mirë

• 
• 
• 
• 
• 
• 
•