Provimi i jurisprudencës dhe gjuha shqipe – një test për ligjin dhe përgjegjësinë institucionale
Opinion nga Driton Zenku
Sot në Maqedoninë e Veriut u shfaq një skenë që tregon qartë kontradiktat brenda koalicionit qeveritar dhe mungesën e përgjegjësisë të disa përfaqësuesve politikë. Peticioni i studentëve shqiptarë për të dhënë provimin e jurisprudencës në gjuhën shqipe nuk është vetëm një kërkesë akademike – është një test për respektimin e ligjit dhe të drejtave kushtetuese.
Përfaqësuesit e VLEN-it u përpoqën të shpikin arsyetime të ndryshme për të justifikuar refuzimin, duke shkuar deri në atë masë sa akuzuan edhe Ambasadën e Shqipërisë për të mos qenë “e informuar” mbi gjuhën shqipe. Por kryeministri Hristijan Mickoski u shfaq si një zë i qartë i ligjit, duke deklaruar se provimi duhet të mundësohet në gjuhën shqipe, sipas Ligjit për përdorimin e gjuhëve. Kjo deklaratë nuk është thjesht një mbështetje për studentët, por edhe një demaskim i gabimeve të ministrit dhe i lojës politike që synon të fshehë përgjegjësitë.
Reagimet e BDI-së, përmes Arber Ademait dhe Artës Bilalli Zendeli, treguan qartë se partitë shqiptare nuk do të lejojnë që të drejtat e studentëve të cënohen. Ata nënvizuan se të drejtat nuk dhurohen, por mbrohen dhe zbatohen. Sipas tyre, refuzimi i Ministrisë së Drejtësisë dhe shpikja e arsyetimeve nuk mund të justifikohen, dhe në këtë rast përgjegjësia bie mbi ata që sot kanë detyrë ta zbatojnë ligjin.
Deklaratat e analistëve si Sefer Selimi dhe të politikanëve si Bujar Osmani janë një paralajmërim i qartë: shkeljet e ligjit dhe të Kushtetutës nuk mund të injorohen. Ministri Filkov, që refuzoi zbatimin e ligjit, duhet të japë dorëheqje, ndërsa institucioneve u mbetet përgjegjësia që të sigurojnë respektimin e të drejtave të garantuara kushtetutës.
Nga ky zhvillim nxjerr një mesazh të qartë: institucionet duhet të jenë të përgjegjshme, koalicioni qeveritar nuk mund të funksionojë duke shpikur justifikime, dhe shqiptarët duhet të mbrojnë të drejtat e tyre me vendosmëri. Provimi i jurisprudencës nuk është vetëm një çështje arsimore – është një simbol i mbrojtjes së ligjit, i barazisë reale dhe i luftës për të drejtat e garantuara me Kushtetutë.
Si opinion personal, mendoj se kjo ngjarje është një moment që duhet të shërbejë si shembull për të gjithë aktorët politikë: ligji është i qartë, të drejtat janë të garantuara, dhe përgjegjësia nuk mund të shmanget. Studentët kanë fituar të drejtën e tyre, por ky sukses është edhe një thirrje për institucionet që të mos i neglizhojnë përgjegjësitë e tyre.
















