Hakmarrje ndaj të arriturave: Politika shqiptare në krizë pa Ali Ahmeti
Nga Bekim Rexhepi
Kriza e politikës shqiptare pa Ali Ahmetin nuk është thjesht një boshllëk lidershipi, është një lëkundje serioze e balancës mbi të cilën qëndron vetë shteti i Maqedonia e Veriut.
Në mungesë të një figure unifikuese dhe me peshë politike, po preken drejtpërdrejt shtyllat kryesore që e mbajnë gjallë funksionalitetin multietnik të shtetit. Kjo nuk është vetëm çështje e përfaqësimit shqiptar, por e stabilitetit të përgjithshëm institucional.
Degradimi i Marrëveshja e Ohrit po bëhet gjithnjë e më i dukshëm. Parimet mbi të cilat u ndërtua bashkëjetesa, barazia, përfaqësimi dhe respekti ndëretnik, po zbehen përballë tendencave për centralizim dhe dominim politik.
Ajo që dikur ishte një proces i vështirë, por i qëndrueshëm i ndërtimit të besimit, sot po zëvendësohet me një klimë hakmarrjeje politike ndaj të arriturave të deritanishme. Në vend të avancimit të të drejtave, po shohim tentativa për kthim prapa.
Në këtë kontekst, mungesa e një lidershipi të fortë dhe të artikuluar shqiptar nuk krijon vetëm vakum politik, por rrezikon të çojë në destabilizim të marrëdhënieve ndëretnike dhe në dobësim të themeleve mbi të cilat është ndërtuar shteti.
Prandaj, çështja nuk është vetëm kush e udhëheq politikën shqiptare, por nëse do të ruhet apo do të zbehet fryma e Marrëveshjes së Ohrit, që mbetet gurthemeli i paqes dhe bashkëjetesës në vend.
















