Alarmet e njëpasnjëshme në Tetovë gjatë muajit të Ramazanit

Analiza Flaka

Rikthimi i sinjalizimeve për bomba në shkollat e Tetovës nuk është më thjesht lajm kronike. Kur i njëjti skenar përsëritet disa ditë radhazi, ai merr dimension tjetër: psikologjik, social dhe politik. Dhe fakti që kjo po ndodh pikërisht në muajin e Ramazanit e bën zhvillimin edhe më të ndjeshëm.

Pse tani?

Ramazani është periudhë me ngarkesë të lartë emocionale dhe fetare për komunitetin. Ritmi i jetës ndryshon, ndjeshmëria rritet, hapësira publike bëhet më e brishtë ndaj çdo lloj tensioni. Në këtë kontekst, alarme të tilla prodhojnë efekt shumëfish më të madh sesa në një periudhë të zakonshme. Edhe kur kërcënimet rezultojnë të rreme, ndikimi është real. Ndërpritet procesi mësimor, krijohet panik tek prindërit, lodhen institucionet dhe gradualisht normalizohet ndjesia e pasigurisë. Kjo nuk duket si rastësi teknike, por si zgjedhje momenti.

Pse pikërisht Tetova?

Tetova nuk është thjesht një qytet universitar. Ajo mbetet simbol politik, kulturor dhe demografik i shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut. Çdo destabilizim atje rezonon më fort se në zona të tjera. Kur kërcënimet fokusohen në një qytet të vetëm dhe në institucione arsimore, pyetja nuk është vetëm kush po i dërgon, por çfarë efekti po synohet. Mund të jetë testim i kapaciteteve të sigurisë, krijim i një klime kaosi të kontrolluar, zhvendosje e vëmendjes nga zhvillime të tjera politike apo nxitje e frikës kolektive në një periudhë fetare. Asnjë prej këtyre mundësive nuk e përjashton tjetrën.

Dimensioni psikologjik

Këto alarme, edhe kur janë të rreme, krijojnë një traumë të përsëritur. Fëmijët evakuohen disa herë brenda pak ditësh. Mësuesit humbin kontrollin e rutinës. Prindërit fillojnë të jetojnë me pritjen e alarmit të radhës. Kur frika bëhet ciklike, ajo prodhon dy pasoja të rrezikshme: ose rrit panikun, ose krijon indiferencë. Të dyja dëmtojnë shoqërinë.

Shteti përballë provës

Institucionet deri tani kanë reaguar sipas protokollit, me evakuim, kontroll dhe verifikim. Por kjo është pjesa teknike. Pjesa strategjike mungon në komunikim. Publiku ka nevojë për transparencë mbi natyrën e kërcënimeve, për informacion nëse ekziston një model i organizuar pas tyre dhe për garanci se hetimi po zhvillohet seriozisht. Nëse alarmet vazhdojnë pa identifikim të autorëve, perceptimi i dobësisë shtetërore vetëm sa do të rritet.

Ramazani nuk duhet të kthehet në terren spekulimesh fetare apo etnike. Deri tani nuk ka asnjë indikacion publik që këto alarme kanë motiv të tillë. Problemi është siguria publike dhe stabiliteti institucional, jo identiteti.

Kërcënimet e rreme janë armë e frikës. Ato nuk synojnë shpërthim fizik, por destabilizim psikologjik. Dhe kur përqendrohen në Tetovë gjatë Ramazanit, mesazhi që prodhohet është i qartë: krijo tension aty ku simbolika është më e fortë. Nëse shteti e trajton si incident të izoluar, cikli do të vazhdojë. Nëse e trajton si model të mundshëm destabilizimi, atëherë ka mundësi reale që kjo histori të mbyllet. Gazeta Flaka

41

SONDAZHI

Si e vlerësoni veprimin e Artan Grubit për vetëdorëzim para drejtësisë?

Veprim i duhur për t’i dhënë hapësirë drejtësisë

Veprim politik për të kamufluar drejtësinë

• 
• 
• 
• 
• 
• 
•