Shpresa të rreme? KE rrëzon premtimet e Nikoloskit për lehtësim të transportuesve
Ajo që për javë të tëra u prezantua si një mundësi kompromisi, tani po merr formën e një realiteti të ashpër për transportuesit e Ballkanit Perëndimor. Komisioni Evropian ka bërë të qartë se rregulli i qëndrimit 90 ditë brenda një periudhe 180-ditore në zonën Shengen mbetet i pandryshuar edhe për shoferët profesionistë — pa përjashtime dhe pa trajtim të veçantë.
Kjo do të thotë se mijëra shoferë kamionësh, që praktikisht kalojnë javë të tëra në rrugët europiane, do të vazhdojnë të numërohen njësoj si turistët që vizitojnë vendet e BE-së. Për transportuesit, kjo përkthehet në një limit real pune prej rreth gjysmës së muajit, me pasoja të drejtpërdrejta në zinxhirin e furnizimit dhe koston e logjistikës.
Nga protesta te zhgënjimi
Protestat e nisura në fund të janarit në pikat kufitare — nga Deve Bair deri te Bogorodicë — u shoqëruan me shpresën se Brukseli do të pranonte një model më fleksibël për shoferët profesionistë. Pezullimi i bllokadave erdhi pas sinjaleve për një strategji të re vizash dhe deklaratave optimiste nga qeveria.
Por tani, me qëndrimin e KE-së të konfirmuar, shumë transportues ndihen të lënë në mes të rrugës: mes një vendimi europian të prerë dhe premtimeve të brendshme që duket se nuk kishin bazë të fortë.
A u krijuan pritje të rreme?
Në qendër të debatit është deklarimi i ministrit të transportit Aleksandar Nikoloski, i cili kishte folur për një dokument që, sipas tij, do të mbulonte nevojat e shoferëve profesionistë. Refuzimi publik i KE-së ka ngritur pikëpyetje serioze: a u interpretua gabim dokumenti, apo u përdor politikisht për të qetësuar protestat?
Për transportuesit, dilema është më praktike sesa politike — ata kërkojnë të trajtohen si punëtorë që kryejnë shërbim, jo si vizitorë sezonalë.
Një krizë me efekt domino
Shoqata Makam-Trans dhe organizatat partnere argumentojnë se zbatimi strikt i sistemit të ri të hyrje-daljes në BE mund të sjellë mungesë shoferësh, vonesa në transport dhe rritje të kostove të mallrave në gjithë rajonin. Nëse shoferët nuk mund të punojnë me cikël normal, rrezikohet stabiliteti i një sektori që mban gjallë eksportin dhe importin e Ballkanit.
Çfarë mbetet tani?
Edhe pse flitet për fleksibilitet të mundshëm në kuadër të strategjisë së vizave, deri tani nuk ka masa konkrete apo afate të qarta. Kjo e lë sektorin në një gjendje pritjeje të pasigurt — ndërsa presioni ekonomik vazhdon të rritet.
Në fund, kjo krizë nuk është vetëm për një rregull teknik të qëndrimit. Ajo është një test për komunikimin politik, për transparencën institucionale dhe për mënyrën se si pritjet e një sektori të tërë mund të ndërtohen — ose të rrëzohen — brenda pak ditësh.
Nëse nuk vjen një zgjidhje reale, pyetja që mbetet pezull është: a do të kthehen transportuesit sërish në bllokada, apo do të detyrohen të përshtaten me një realitet që e konsiderojnë të padrejtë? Gazeta Flaka


















