Kafeja e ndaluar: Si sunduesit e mëdhenj e panë me dyshim pijën më të dashur të botës
Kafeja, e dashur nga miliona njerëz sot, ka pasur një histori të gjatë dhe shpesh të trazuar. Që nga origjina e saj në Etiopi, ajo u popullarizua si pijëalk midis sufive në Jemen në shekullin e 15-të, të cilët e përdornin për të qëndruar zgjuar gjatë lutjeve. Megjithatë, popullariteti i saj nuk kaloi pa sfida – në shumë vende, autoritetet e kishin parë me dyshim dhe e kishin ndaluar për shkaqe shëndetësore, ekonomike dhe morale.
Në Meka, rreth vitit 1511, kafeteritë u mbyllën dhe të pijshmit u ndëshkuan pasi autoritetet menduan se kafeja “dëmton trupin dhe mendjen”. Ndërsa në Istanbul, sulltani Murat IV i shekullit të 17-të i shpalli kafeteritë të paligjshme dhe shpesh u ndëshkonte me vdekje ata që pinin kafe në publik, duke e parë atë si një kërcënim ndaj stabilitetit të shtetit.
Edhe Evropa nuk ishte më pak skeptike. Në Suedi, kafeja u ndalua pesë herë gjatë shekullit të 18-të, ndërsa Frederik i Madh i Prusisë e ndaloi konsumimin e kafesë, duke e parë atë si një rrezik ekonomik dhe një luks për elitën. Këto masa nxitën krijimin e “shmrcashëve të kafesë”, që shpërndanin fshehurazi kafe të paligjshme dhe shpesh përfitonin nga tregtia ilegale.
Sot, pak politikanë do të guxonin të ndalonin kafenë. Historia tregon se dashuria për këtë pijë është aq e fortë, sa njerëzit janë të gatshëm të bëjnë shumë për një filxhan të saj.
Flaka


















