Inflacioni 2.3 për qind nuk e tregon gjithë realitetin: Durmishi duhet t’u përgjigjet qytetarëve për çmimet

Editorial Flaka

Ministria e Ekonomisë dhe Punës, e drejtuar nga Besar Durmishi, vlerëson se aktualisht nuk ka nevojë për masa të reja për kufizimin e çmimeve, duke iu referuar inflacionit vjetor prej 2.3 për qind dhe uljes së çmimeve të ushqimeve për të dytin muaj radhazi.

Por një qasje e tillë rrezikon të krijojë përshtypjen se një tregues statistikor është i mjaftueshëm për të përshkruar gjendjen reale të standardit të jetesës.

Inflacioni prej 2.3 për qind tregon ritmin e ndryshimit të përgjithshëm të çmimeve krahasuar me një vit më parë. Ai nuk do të thotë se ushqimet janë bërë të lira, as se familjet po e ndiejnë automatikisht një përmirësim të standardit jetësor.

Nëse një familje ka përballuar për një periudhë të gjatë rritje të çmimeve të ushqimeve, energjisë, shërbimeve dhe produkteve bazë, një ngadalësim i inflacionit nuk nënkupton kthim të çmimeve në nivelet e mëparshme. Çmimet mund të rriten më ngadalë dhe përsëri të mbeten të larta për konsumatorin.

Prandaj, deklarata e ministrisë se “nuk ka nevojë për masa të reja” duhet të shihet me më shumë kujdes.

Pyetja nuk është vetëm sa është inflacioni

Ministri Besar Durmishi dhe Ministria e Ekonomisë duhet t’i përgjigjen një pyetjeje më konkrete: a është përmirësuar realisht fuqia blerëse e qytetarëve?

Sepse qytetari nuk e mat koston e jetesës vetëm përmes statistikës së inflacionit. Ai e mat përmes shportës së ushqimeve, faturave mujore, qirasë, karburanteve dhe shumës që i mbetet në fund të muajit.

Edhe vetë të dhënat e cituara nga Ministria tregojnë se në korrik transporti ka shënuar rritje prej 4.4 për qind. Për një familje që përdor automjetin çdo ditë ose udhëton për punë, kjo nuk është thjesht një “faktor sezonal”, por një kosto konkrete.

Prandaj, në vend që të shpallet situata si “stabile” vetëm mbi bazën e inflacionit të përgjithshëm, institucionet duhet të tregojnë çfarë ka ndodhur me çmimet e produkteve bazë, sa është kostoja reale e shportës së konsumatorit dhe sa është rritur ajo në raport me të ardhurat e qytetarëve.

Ulje për dy muaj nuk fshin rritjet e viteve

Fakti që ushqimet kanë shënuar ulje për dy muaj radhazi është pozitiv, por nuk është argument i mjaftueshëm për të mbyllur debatin mbi çmimet.

Një ulje e vogël mujore nuk do të thotë domosdoshmërisht se qytetarët e kanë rikuperuar fuqinë blerëse të humbur nga rritjet e mëparshme.

Pikërisht këtu duhet të jetë fokusi i Ministrisë së Ekonomisë dhe i ministrit Durmishi: jo vetëm nëse çmimet po rriten apo ulen nga një muaj në tjetrin, por nëse qytetarët mund të blejnë më shumë me të ardhurat që kanë.

Nëse qeveria beson se tregu është stabilizuar, atëherë duhet ta dëshmojë këtë jo vetëm me përqindjen e inflacionit, por me të dhëna konkrete për shportën ushqimore, pagat reale dhe fuqinë blerëse.

Sepse për qytetarin, 2.3 për qind inflacion nuk është domosdoshmërisht lajm i mirë nëse çmimet që paguan çdo ditë vazhdojnë t’i rëndojnë buxhetin familjar. Gazeta Flaka