Demokratët po kthejnë faqen

Cila do të jetë struktura e burimit të ri demokratik? Luanët e “partisë së guvernatorëve” – ​​ai me ngjyrë nga Maryland Wes Moore, i bardhi nga Kentaki Andy Beshear që pëlqehet nga të moderuarit e “Amerikës së thellë”, hebreu nga Pensilvania Josh Shapiro, progresistja nga Michigan Gretchen Whitmer – do mund të bashkohen?

Nga Massimo GAGGI

Jo vetëm kënga e mjellmës e Joe Biden me dhënien e stafetës Kamala Harris. Katër ditët magmatike, shumë të emocionuara në arenën e United kanë shënuar një ndryshim më të thellë sesa lamtumira e thjeshtë e liderit që është shumë i vjetër për të përballuar një mandat të ri. Është e gjithë gerontokracia e një partie që ka qenë gjithmonë më komplekse se ajo republikane që po arrin muzgun e saj. Dhe bashkë me të edhe partia e klaneve dhe dinastive po bie. Mund të kishte bërë përpjekje për të krijuar një tjetër – pas asaj të Kennedy  dhe Klintonëve – Michelle Obama. Dhe shumë, të magjepsur nga fjalimi i saj – më i kthjellti, pasionant, magjeps i të gjithë konventës, e mbushur me humanizëm, krenari dhe pasion civil – janë të trishtuar nga dorëheqja e ish-zonjës së parë.

Por Michelle e ka refuzuar gjithmonë idenë e një rikthimi në Shtëpinë e Bardhë dhe mbrëmjen tjetër, me energjinë që përhapi në arenën e Çikagos, bëri që Barack Obama, i cili foli pas saj, të duket si një politikan që nuk është më i aftë për të ngrohur zemrat: një lider i vetëdijshëm për ndryshimet që po ndodhin, i cili, pasi bëri shaka për plakjen e tij të shpejtë, mbajti një fjalim politikisht të mprehtë, por jo bindës, i vulosur nga përpjekja disi patetike për të ringjallur parullat e 2008-ës, në rasë femërore: « Po ajo mundet”.

Pastaj Bill Clinton përpiqet edhe një herë të jetë një showman: ai në masë të madhe injoron tekstin e fjalimit të shkruar, flet për gati gjysmë ore në vend të 12 minutave të pritura, por fytyra e tij është e tendosur, pothuajse e panjohur dhe ai shqipton batutat më të mira me një zë të dobët. Nancy Pelosi del në skenë pak më vonë: ajo është më e gjallë dhe dinamike se Clinton pavarësisht 84 viteve të saj. Ishte ajo drejtoresha e presionit koncentrik mbi Biden, ajo mbetet një ish-folëse me një intuitë të madhe politike, por nuk është në gjendje t’u japë njerëzve të konventës shumë më tepër sesa një përpjekje e theksuar për të rregulluar gjërat me presidentin, e shoqëruar nga gjestet e duarve të saj të dobëta kockore. Dhe më pas Hillary Clinton çuditërisht e ngrohtë, empatike, e qartë, më në fund në paqe me veten që ka pranuar se ka arritur në fundin e jetës së saj politike.

Dhe Bernie Sanders, shumë i kthjellët, pavarësisht nga mosha e tij 82 vjeç: i vetëdijshëm për transformimin e tij në një ikonë të së majtës radikale, tani e udhëhequr nga brezi i Ocasio Cortez, gjithnjë e më e rritur, mendjemprehtë, pragmatike. Është një ndryshim epokal: klanet dhe dinastitë kanë prodhuar klientelizëm, por kanë qenë edhe një bashkues i çmuar për një parti që ka qenë gjithmonë e detyruar të mbajë bashkë shpirtra shumë të ndryshëm.

Cila do të jetë struktura e burimit të ri demokratik? Luanët e “partisë së guvernatorëve” – ​​ai me ngjyrë nga Maryland Wes Moore, i bardhi nga Kentaki Andy Beshear që pëlqehet nga të moderuarit e “Amerikës së thellë”, hebreu nga Pensilvania Josh Shapiro, progresistja nga Michigan Gretchen Whitmer – do mund të bashkohen?

Dhe Kamala Harris, e cila tani fluturon në krahët e entuziazmit, por vetëm kohët e fundit ka filluar të ndërtojë një rrjet aleancash në parti, veçanërisht rreth lirisë së lindjes, do të ketë forcën për të mbajtur së bashku një koalicion gjithnjë e më të shumëanshëm në përzierjen e madhe etnike, grupimeve, kulturash, besimesh fetare, identitetesh gjinore?

Karl Rove, strateg republikan pas fitoreve të Xhorxh Bushit, paralajmëroi Trump: “Normalisht demokratët janë entuziastë, bien në dashuri, ndërsa republikanët janë të disiplinuar, rreshtohen. Kësaj here e majta duket sa entuziaste aq edhe e disiplinuar: nëse qëndron e rreshtuar pas Kamalës, do të ketë telashe për të djathtën”. Ajo e gëzimit, shpresës dhe tolerancës mund të bëhet bashkuesi i ri i partisë së Kamalës. Por tani për tani ajo që garanton unitetin është mbi të gjitha spektri i Trump 2. Dhe replikimi, siç tha Barack Obama mbrëmjen e kaluar, është zakonisht më i keq se origjinali.