Denoncimi i një 23-vjeçareje në Tetovë hap diskutimin për kufijtë etikë në marrëdhënien mjek–pacient

Një denoncim i bërë në polici nga një 23-vjeçare në Tetovë ka vënë në lëvizje institucionet për një rast të dyshuar të ngacmimit seksual gjatë vizitave stomatologjike në një ordinancë private.

Sipas deklarimit të saj, gjatë vizitave të zhvilluara më 14 dhe 18 shtator, stomatologu dyshohet se ka kryer veprime që ajo i ka konsideruar të papërshtatshme dhe jashtë kufijve të ndërhyrjes profesionale.

23-vjeçarja ka pretenduar gjithashtu se, pas vizitave, ka marrë nga stomatologu mesazhe me përmbajtje të papërshtatshme përmes një aplikacioni komunikimi.

Rasti tashmë është referuar te autoritetet kompetente, të cilat pritet të verifikojnë deklarimet, komunikimet e pretenduara dhe rrethanat në të cilat kanë ndodhur vizitat.

Deri në përfundimin e procedurave, pretendimet e ngritura mbeten pjesë e një denoncimi dhe nuk përbëjnë konstatim përfundimtar mbi përgjegjësinë e personit të denoncuar.

Kënd sociologjik: Kur marrëdhënia profesionale kalon kufirin e besimit

Përtej rastit konkret, ngjarje të tilla mund të shihen edhe përmes prizmit të sociologjisë së marrëdhënieve profesionale dhe të besimit institucional.

Marrëdhënia mjek–pacient karakterizohet nga një pabarazi e caktuar në informacion dhe autoritet: pacienti i beson profesionistit njohuritë dhe kompetencën e tij, ndërsa gjatë ekzaminimit i nënshtrohet një situate ku hapësira personale dhe fizike mund të jetë e kufizuar.

Pikërisht për këtë arsye, kufiri profesional dhe respektimi i autonomisë së pacientit kanë rëndësi të veçantë. Në sociologji, besimi është një element themelor i funksionimit të institucioneve profesionale. Kur një pacient percepton se ky besim është cenuar, pasoja mund të jetë më e gjerë se vetë rasti individual: mund të ndikojë edhe në mënyrën se si perceptohet siguria dhe profesionalizmi i një shërbimi.

Një tjetër dimension është raportimi i rasteve të tilla. Viktimat ose personat që pretendojnë se kanë përjetuar sjellje të papërshtatshme mund të përballen me hezitim për të folur, veçanërisht kur personi tjetër ka pozitë profesionale dhe autoritet institucional. Për këtë arsye, mekanizmat e qartë të ankesave, mbikëqyrja profesionale dhe procedurat transparente janë të rëndësishme për mbrojtjen e pacientëve dhe njëkohësisht për garantimin e procesit të rregullt për personin e denoncuar.

Rasti në Tetovë, në këtë kuptim, nuk duhet të trajtohet vetëm si një ngjarje individuale, por edhe si një mundësi për të diskutuar se sa të qarta janë kufijtë profesionalë, mekanizmat e kontrollit dhe kanalet e raportimit brenda shërbimeve shëndetësore private. Gazeta Flaka