RRËQETHËSE: Nëna që humbi burrin dhe katër djemtë, sonte doli në protestë – “Jo në emrin tim”

Një nga pamjet më prekëse të protestës së sontme në Gjakovë ishte prania e nënës Ferdonije Qerkezi – gruas që lufta e Kosovës ia mori bashkëshortin dhe katër djemtë.

Ajo sonte nuk foli vetëm me fjalë.

Prania e saj ishte një dëshmi më vete.

Ferdonije Qerkezi iu bashkua protestës “Jo në emrin tim”, të mbajtur në Gjakovë në kundërshtim me aktgjykimin e Gjykatës Speciale ndaj ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Për nënën Ferdonije, lufta nuk është histori e largët. Është një dhimbje që vazhdon çdo ditë.

Më 27 mars 1999, nga shtëpia e familjes Qerkezi në Gjakovë u morën bashkëshorti i saj, Halimi, dhe katër djemtë e saj, Artani, Armendi, Ardiani dhe Edmondi.

Vitet kaluan, por pritja nuk përfundoi.

Dy prej djemve të saj u gjetën dhe u varrosën më vonë, ndërsa bashkëshorti Halimi dhe dy djemtë e tjerë vazhdojnë të jenë të zhdukur.

Shtëpia ku familja Qerkezi jetoi dikur është shndërruar në një muze përkujtimor, ku ruhen fotografitë dhe kujtimet e familjes. Ajo është kthyer në një vend ku dhimbja personale e një nëne është bërë pjesë e kujtesës kolektive të Kosovës.

Në vitin 2019, Ferdonije Qerkezi dëshmoi edhe para Komitetit për Punë të Jashtme të Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA-së për fatin e familjes së saj dhe për ngjarjet e marsit 1999.

Sonte, në Gjakovë, ajo u shfaq sërish mes qytetarëve.

Jo me një fjalim të gjatë.

Jo me një deklaratë politike.

Por me peshën e historisë së saj.

Një nënë që humbi gjithçka, por nuk e humbi zërin.

Protesta “Jo në emrin tim” u mbajt kundër aktgjykimit ndaj ish-krerëve të UÇK-së në Hagë dhe u përmbyll me marsh dhe flakadanë.

Dhe sonte, mes turmës, ishte edhe nëna Ferdonije.

Gruaja që prej 27 vitesh jeton me mungesën e pesë njerëzve të saj.

Ajo nuk kishte nevojë të bërtiste. Historia e saj fliste vetë.