Catania, një vend i vogël në fund të Italisë

Nga Memedali Jusufi

Catania, një vend i vogël në fund të Italisë.
Sicilia është një tokë historike, dhe Katania është një pjesë e saj.
7 Ishujt Jonianë janë një botë në miniaturë.
Athina, një pjesë e rëndësishme e Greqisë Antike, Malta e të tjera…

Jeta është më e bukur duke udhëtuar.

“Bota është një libër, dhe ata që nuk udhëtojnë lexojnë vetëm një faqe.”
Sa më shumë vende të shohësh, aq më shumë e kupton se sa i vogël është problemi yt i radhës dhe sa e madhe është bukuria e jetës.

Udhëtimi të mëson përulësinë dhe mirënjohjen. Të udhëtosh do të thotë të sfidosh kohën dhe të zgjatësh çdo sekondë të ekzistencës tënde. Kur zgjedh “vetëm udhëtim”, ti zgjedh të mos jesh spektator, por protagonist i botës.

Udhëtimi është mrekulli, sepse të mëson se bota është e madhe, por ti je pjesë e rëndësishme e saj.

Nëse jeta është një rrugëtim, atëherë udhëtimi është shpirti i saj. Të udhëtosh nuk do të thotë vetëm të lëvizësh trupin nga një pikë në tjetrën, por të lejosh që bota të të ndryshojë brendësinë.

Shpesh, duke parë botën, kupton se sa fat ke për gjërat që i merrje si të mirëqena në shtëpi. Kthimi pas një udhëtimi të bukur të bën ta shohësh krevatin, familjen dhe qytetin tënd me sy të rinj, plot dashuri.

Në rutinën e përditshme ne “funksionojmë”, por kur shohim një pamje që na lë pa fjalë, mësojmë të ndjejmë.

Asnjë libër nuk ta mëson historinë si muret e Roma, asnjë dokumentar nuk ta shpjegon egërsinë e natyrës si Alpet, dhe asnjë teori nuk ta mëson mirësinë njerëzore si një i huaj që të ndihmon kur humbet rrugën.

Shkenca thotë se udhëtimi zgjat jetën, por e vërteta është se ai e mbush jetën. Një ditë në një vend të ri vlen sa një muaj në shtëpi, sepse çdo sekondë është e re dhe e gjallë.

Shpesh nisemi për të parë botën, por përfundojmë duke zbuluar pjesë të vetes sonë që nuk i njihnim. Udhëtimi të zhvesh nga titujt, puna dhe statusi, dhe të lë vetëm me kuriozitetin tënd.

Nuk udhëtojmë për të ikur nga jeta, por që jeta të mos na ikë neve.

Duhet udhëtuar pa ndalur, sepse shpirti nuk është projektuar për të qëndruar në kafaz, por për të eksploruar. Çdo udhëtim i ri është një “update” për veten, një mënyrë për të mbajtur mendjen të mprehtë dhe zemrën të re.

Koha është monedha e vërtetë: ne nuk blejmë bileta me para, por me orët e jetës sonë. Të udhëtosh do të thotë t’i japësh kohës tënde vlerë, duke e mbushur me kujtime që nuk vdesin kurrë.

Truri ka nevojë për “shok”: kur rri në një vend, ai bie në autopilot. Kur udhëton, detyrohet të krijojë lidhje të reja për të kuptuar rrugë, gjuhë dhe shije të reja. Kjo është rinia e vërtetë.

Udhëtimi është “ilaçi” që shëron shpirtin pa recetë. Është një thyerje e rutinës që na kujton se jeta nuk është vetëm një listë detyrash, por një seri momentesh të gjalla.

Kur sheh se si njerëzit në anën tjetër të botës jetojnë ndryshe, paragjykimet bien. Kthehesh me një mendje më të hapur dhe një zemër më të madhe.

Udhëtimi të nxjerr nga zona e rehatisë. Kur humbet në një rrugicë të huaj ose duhet të porosisësh në një gjuhë të panjohur, zbulon sa i fortë dhe i guximshëm je.

Paratë shpenzohen, por kujtimet mbeten. Një natë në plazh apo një ngjitje në mal jeton me ty edhe pas 20 vitesh. Udhëtimi është investim në lumturinë afatgjatë.

Ndoshta është e vetmja gjë që e blejmë dhe na bën më të pasur.

Nuk ka ndjenjë më çliruese sesa të jesh në një qytet ku askush nuk ta di emrin. Aty je i lirë të jesh vetja.

Bukuria e udhëtimit është te tingujt, shijet dhe njerëzit. Një kafe në Paris, një erëz në Marrakesh, apo një bukë e ngrohtë në një fshat të humbur — këto janë kujtime që nuk fshihen.

Udhëtimi të lidh me njerëz që mund t’i takosh vetëm një herë, por që të lënë gjurmë përjetë.

Kur udhëton, sheh botën me sytë e një fëmije. Çdo gjë bëhet e re, dhe kjo e mban shpirtin të ri.

Shkenca tregon se udhëtimi ndihmon trupin dhe mendjen: ul stresin, përmirëson gjumin, rrit energjinë dhe forcon sistemin imunitar.

Vende si Ujëvarat e Niagarës apo bregdeti i Jonit kanë efekte të fuqishme relaksuese. Natyra shëron.

Në fund, e vërteta është e thjeshtë:

Kush udhëton nuk plaket – ai pasurohet me histori.
Nuk kthehesh kurrë i njëjti person që u nis. Kthehesh më i qetë, më i mençur dhe më i dashuruar me jetën.