Bujar Osmani – Në shërbim të Çairit, një karrierë brilante me jehonë ndërkombëtare

Editorial Flaka

Në historinë e re të diplomacisë shqiptare dhe të përfaqësimit politik në Maqedoninë e Veriut, emri i Bujar Osmanit qëndron lart, i rrënjosur si një figurë që ka kaluar kufijtë e një partie, një qyteti, apo një kombësie. Nga Çairi i Shkupit, si një djalosh i ri me mjekër të hollë dhe sy të fokusuar te misioni, deri në ballinat e mediave ndërkombëtare si ministër i Jashtëm i një vendi që kërkonte stabilitet në një rajon të brishtë, Bujar Osmani ka ndërtuar një karrierë brilante që sot po e rivlerëson edhe historia më e afërt.

Vlerësime nga faktorë ndërkombëtarë dhe rajonalë

Për rolin e tij në udhëheqjen e OSBE-së në vitin 2023 dhe diplomacinë ballkanike, Bujar Osmani ka marrë vlerësime nga diplomatë të lartë perëndimorë, përfshirë përfaqësues të SHBA-së dhe BE-së. Ai u cilësua si një zë racional, konsistent dhe koherent, i cili, në një periudhë lufte në Ukrainë dhe tensione në Ballkan, mbajti një kurs të balancuar dhe dinjitoz për Maqedoninë e Veriut.

Edi Rama, kryeministri i Shqipërisë, gjatë një takimi me Osmanin, nuk hezitoi ta quajë “një nga diplomatët më të rafinuar të rajonit” dhe “shembull i integritetit politik për shqiptarët jashtë Shqipërisë”. Vlerësimet e tilla nuk janë të zakonshme, sidomos në një klimë politike të polarizuar, ku lavdërimi shpesh zëvendësohet nga heshtja.

Përfaqësues i brezit të ri të politikanëve

Ndryshe nga politikanët e tranzicionit të pasluftës, Bujar Osmani përfaqëson një gjeneratë të re, europianiste, të shkolluar mirë, dhe me kapacitet për të folur në forume ndërkombëtare pa komplekse periferie. Ai rrallë u përfshi në polemika të kota, dhe më shumë se sa fjalë, zgjodhi diplomacinë e qetë dhe rezultatin konkret.

U dallua si ministër i Shëndetësisë, si Zëvendëskryeministër për Eurointegrime, dhe më pas si ministër i Punëve të Jashtme, ku fitoi respekt si brenda vendit ashtu edhe në kryeqytetet evropiane.

Çairi si pikënisje dhe si përgjegjësi

Për Bujar Osmanin, Çairi nuk është thjesht vendlindje, por një barrë dhe një nder. Në këtë komunë, ku bashkëjetojnë tradita, politika, identiteti dhe sfidat urbane, ai është kthyer vazhdimisht si deputet, përfaqësues, ministër – por edhe si njeri i thjeshtë. Nuk është rastësi që strukturat politike në Çair kanë qenë gjithmonë baza më e fortë e karrierës së tij, ashtu siç nuk është rastësi që çdo sukses i tij ndërkombëtar përkthehej në përkrahje e krenari lokale.

Pavarësisht se shpesh në rolin e diplomatit ai e tejkalonte dimensionin lokal, nuk e harroi kurrë Çairin, as kur ishte në New York, as kur përfaqësonte OSBE-në në Vjenë, dhe as kur përballej me sfida delikate në Bruksel.

Një figurë përtej partisë

Osmani ka ditur të rritet përtej partisë së tij, duke mbetur korrekt me strukturën që e nxori në skenë, por pa u kufizuar nga ajo. Edhe ata që e kritikojnë për heshtje ndaj zhvillimeve të brendshme politike, nuk mund t’ia mohojnë dinjitetin në përfaqësim dhe reputacionin jashtë vendit.

Në një klimë politike ku shumë figura zhurmojnë më shumë se sa veprojnë, Osmani flet kur ka ç’të thotë dhe hesht kur nuk ka ç’të përsërisë. Ky stil, ndoshta jo i kuptueshëm për skenën lokale, është pikërisht ajo që e ka bërë të dallojë në sytë e ndërkombëtarëve.

Nga Çairi në OSBE, me integritet dhe përkushtim

Karriera e Bujar Osmanit është më shumë se një listë funksionesh. Është një shembull i rrallë i kombinimit të besnikërisë ndaj origjinës, profesionalizmit të pandryshueshëm dhe zotimit për të qenë fytyra europiane e shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut. Dhe nëse nesër historia do të shkruajë për ata që kontribuan realisht për afrimin e vendit me Evropën – Bujar Osmani do të jetë aty, ndër më të përmendurit.

Në fund të fundit, në një rajon ku diplomacia shpesh bëhet me zhurmë, ai tregoi se përfaqësimi mund të bëhet edhe me dinjitet të heshtur – por të ndritur. Dhe gjithmonë, me Çairin në mendje.