VLEN-it i ka mbetur të ankohet se BDI e ka fajin që erdhi në pushtet

Editorial – Gazeta Flaka

Dy vite e gjysmë në qeverisje janë mjaftueshëm për të ndërtuar politika, për të marrë përgjegjësi dhe për të prodhuar rezultate. Por në rastin e VLEN-it, gjithnjë e më shpesh po krijohet përshtypja se energjia politike nuk po shkon në drejtim të qeverisjes, por në drejtim të gjetjes së një fajtori të përhershëm: BDI-së.

Në vend të një narrative qeverisëse që mban peshën e vendimeve dhe sfidave, opinioni publik po përballet me një model ku pothuaj çdo zhvillim problematik – qoftë institucional, sportiv apo arsimor – interpretohet përmes të njëjtit filtr: fajin e ka opozita.

Rasti i fundit me Federatën e Futbollit dhe dënimet ndaj KF Shkëndijës është vetëm një shembull ku debati u zhvendos shpejt nga përgjegjësia institucionale në përplasje politike. Në vend të një analize të qetë mbi vendimet dhe standardet disiplinore, diskursi publik u mbush me akuza të ndërsjella, duke e kthyer një çështje sportive në betejë politike.

E njëjta logjikë po shfaqet edhe në debatet për arsimin dhe propozimet që lidhen me provimin e jurisprudencës, ku në vend të një diskutimi profesional mbi cilësinë dhe funksionalitetin e sistemit, debati përfundon sërish në adresime politike dhe historike.

Kjo qasje, ku përgjegjësia zhvendoset vazhdimisht jashtë qeverisë, krijon një rrezik serioz institucional: normalizimin e mungesës së përgjegjësisë. Sepse në momentin kur çdo problem ka një fajtor të përhershëm në opozitë, atëherë qeverisja humb aftësinë për vetë-korrigjim.

Në demokraci, opozita është pjesë e sistemit politik, por jo zëvendësim i përgjegjësisë së qeverisë. Qeverisja nuk matet me atë se sa shpesh kritikohet opozita, por me atë se sa zgjidhje prodhon vetë ajo.

Në fund, qytetarët nuk kërkojnë vetëm narrativë politike. Ata kërkojnë llogaridhënie, standarde të barabarta dhe institucione që mbajnë përgjegjësi për vendimet e tyre – pavarësisht se kush ka qenë në pushtet dje dhe kush është sot.

Sepse nëse çdo skandal ka vetëm një fajtor të përhershëm, atëherë problemi nuk është më te opozita. Problemi është te mënyra si kuptohet pushteti.