Dy të mitura e dogjën me cigare një bashkëmoshatare në Kavadar: Dhuna po merr përmasa shqetësuese
Një tjetër rast shqetësues i dhunës mes bashkëmoshatarëve është regjistruar në Kavadar, ku dy vajza të mitura dyshohet se kanë sulmuar fizikisht një bashkëmoshatare të tyre, ndërsa njëra prej tyre e ka mbajtur viktimën, kurse tjetra e ka djegur me cigare të ndezur.
Sipas njoftimit të Sektorit për Punë të Brendshme (SPB) Veles, rasti është paraqitur më 18 nëntor 2026, në orën 22:30, në Departamentin e Policisë në Kavadar, nga E.K. (35) nga Kavadari.
Sipas denoncimit të nënës, sulmi ka ndodhur më 16 nëntor, në rrugën „Sremski Front“ në Kavadar, kur vajza e saj e mitur është sulmuar nga dy bashkëmoshatare.
Sipas pretendimeve në denoncim, njëra nga vajzat e ka mbajtur viktimën, ndërsa tjetra e ka djegur me cigare të ndezur.
Për rastin janë njoftuar prokurori publik kompetent dhe Qendra për Punë Sociale në Kavadar.
Nga policia bëjnë të ditur se po ndërmerren masa për zbardhjen e plotë të ngjarjes dhe përcaktimin e të gjitha rrethanave që lidhen me sulmin e raportuar.
ANALIZË | Kur dhuna bëhet gjuhë e komunikimit mes të rinjve: Çfarë po ndodh me shoqërinë tonë?
Shkruan: Driton Zenku
Një vajzë e mitur mbahet nga një bashkëmoshatare, ndërsa një tjetër e djeg me cigare. Ky nuk është thjesht një konflikt mes adoleshentësh, as një zënkë e zakonshme që mund të shpjegohet me emocionet e moshës. Është një ngjarje që duhet të na ndalë dhe të na detyrojë të reflektojmë për mënyrën se si po rriten, socializohen dhe ndërveprojnë brezat e rinj në shoqërinë tonë.
Rasti i Kavadarit është veçanërisht shqetësues për shkak të natyrës së dhunës së raportuar. Nuk bëhet fjalë vetëm për një përleshje spontane, por për një veprim ku, sipas denoncimit, dy të mitura kanë pasur role të ndryshme në sulmin ndaj një bashkëmoshatareje. Kjo ngre pyetje për kufijtë e empatisë, ndikimin e grupit dhe normalizimin e sjelljeve agresive.
Por pyetja kryesore nuk është vetëm kush e kreu këtë veprim. Pyetja është se çfarë po ndodh në mjedisin tonë shoqëror që dhuna po shfaqet gjithnjë e më herët dhe në forma kaq shqetësuese?
1. Dhuna nuk fillon në rrugë, por shpesh ndërtohet në mjedisin ku rritet fëmija
Një nga gabimet më të mëdha është që dhunën e të miturve ta trajtojmë si problem të izoluar të shkollës apo të rrugës. Sjellja e një fëmije formohet nga disa mjedise njëkohësisht: familja, shkolla, shoqëria, komuniteti dhe hapësira digjitale.
Të dhënat e UNICEF-it për Maqedoninë e Veriut tregojnë një realitet që meriton vëmendje: rreth 73 për qind e fëmijëve të moshës 1–14 vjeç përjetojnë një formë disiplinimi të dhunshëm në familje, përfshirë ndëshkimin fizik dhe agresionin psikologjik. Madje, rreth 40 për qind e prindërve e konsiderojnë disiplinimin e dhunshëm si metodë efektive të edukimit. UNICEF Global+1
Këtu qëndron një nga problemet themelore sociologjike: fëmija që rritet duke parë se konflikti zgjidhet me forcë, kërcënim, poshtërim apo frikësim, mund t’i përvetësojë këto sjellje si mënyra të pranueshme të komunikimit.
Kjo nuk do të thotë se çdo fëmijë që përjeton dhunë bëhet dhunues. Por do të thotë se një shoqëri që toleron dhunën në familje e ka më të vështirë ta luftojë atë në shkollë dhe në hapësirat publike.
2. Rrjetet sociale dhe kultura e poshtërimit
Një tjetër faktor është ndikimi i rrjeteve sociale. Brezat e rinj po rriten në një mjedis ku ekspozimi publik, tallja, provokimi dhe poshtërimi mund të kthehen në instrumente për të fituar vëmendje dhe status brenda grupit.
Në këtë realitet, dhuna nuk përfundon domosdoshmërisht me sulmin fizik. Ajo mund të filmohet, shpërndahet dhe të shndërrohet në spektakël për audiencën virtuale.
Një studim i UNICEF-it, i publikuar në vitin 2024, tregoi se 31 për qind e të rinjve që morën pjesë në një anketë për sigurinë në internet kishin përjetuar bullizëm online. Ndërkaq, 41 për qind mendonin se institucionet nuk e trajtonin këtë problem me seriozitetin e duhur. UNICEF Global
Problemi nuk është vetë teknologjia, por mënyra se si përdoret dhe mungesa e edukimit për përgjegjësinë digjitale.
Kur një fëmijë fillon ta shohë poshtërimin e tjetrit si argëtim, ndërsa grupi e shpërblen me pëlqime, komente dhe vëmendje, kufiri mes sjelljes së papranueshme dhe asaj të normalizuar fillon të zbehet.
3. Shifrat që duhet të alarmojnë shoqërinë
Fenomeni nuk mbështetet vetëm në përshtypjen se kohët e fundit po dëgjojmë më shumë raste. Ekzistojnë të dhëna institucionale që dëshmojnë se dhuna mes bashkëmoshatarëve është problem serioz.
Sipas UNICEF-it, rreth 19 për qind e nxënësve në Maqedoninë e Veriut kanë raportuar bullizëm të rregullt në shkollë në të dhënat e vitit 2022. Ndërsa të dhënat e publikuara nga UNICEF-i në vitin 2025 tregojnë se 23 për qind e të rinjve të moshës 13–15 vjeç kanë përjetuar bullizëm nga bashkëmoshatarët gjatë muajve të fundit. UNICEF Global+1
Edhe një studim i mbështetur nga UNFPA, i publikuar në qershor 2025, evidentoi se një në dhjetë nxënës përjetonte bullizëm të rregullt në shkollë dhe një në gjashtë kishte përjetuar bullizëm kibernetik. northmacedonia.unfpa.org
Këto shifra tregojnë se nuk kemi të bëjmë vetëm me disa incidente të veçuara, por me një fenomen që kërkon përgjigje sistematike.
Duhet bërë një dallim: rritja e rasteve që raportohen në media nuk dëshmon automatikisht se dhuna është rritur në të njëjtën masë. Mund të ndikojë edhe raportimi më i shpeshtë dhe ndërgjegjësimi më i madh i prindërve. Por përmasat e dokumentuara të fenomenit nuk lejojnë që problemi të minimizohet.
4. Shkolla: Institucion arsimor apo vetëm vend për marrjen e notave?
Shkolla nuk mund të jetë vetëm vend ku fëmijët mësojnë matematikë, gjuhë dhe histori. Ajo duhet të jetë edhe institucioni ku mësojnë bashkëjetesën, respektin, tolerancën dhe mënyrën e zgjidhjes së konflikteve.
Kur një nxënës poshtërohet vazhdimisht, kur kërcënimet trajtohen si shaka dhe kur viktima hesht nga frika e hakmarrjes, atëherë problemi nuk është më vetëm mes dy nxënësve.
Është problem i klimës institucionale.
Mësuesit, psikologët dhe pedagogët duhet të kenë mekanizma konkretë për identifikimin e hershëm të dhunës. Nuk mjafton që shkolla të reagojë vetëm pasi një prind paraqitet në polici.
Edhe Organizata Botërore e Shëndetësisë ka tërhequr vëmendjen se pas pandemisë janë shtuar shqetësimet për ankthin, depresionin, shpërthimet e dhunës në shkolla dhe bullizmin në rrjetet sociale, ndërsa shërbimet mbështetëse në komunitet dhe kapacitetet e prindërve e stafit shkollor mbeten të pamjaftueshme. World Health Organization
5. Prindërit, përgjegjësia që nuk mund të delegohet
Një shoqëri nuk mund t’ua delegojë të gjitha përgjegjësitë shkollave, policisë dhe institucioneve sociale.
Prindërimi nuk nënkupton vetëm sigurimin e ushqimit, veshmbathjes dhe shkollimit. Ai nënkupton edhe njohjen e botës emocionale të fëmijës, komunikimin me të, përcjelljen e shoqërisë me të cilën kalon kohën dhe ndërhyrjen kur shfaqen shenja agresiviteti.
Prindërit duhet të pyesin jo vetëm: „A ke mësuar?“, por edhe: „Si po kalon me shokët?“, „A po të shqetëson dikush?“ dhe „A ke qenë dëshmitar i ndonjë situate ku dikush është keqtrajtuar?“.
Po aq e rëndësishme është që prindërit e fëmijëve që ushtrojnë dhunë të mos e relativizojnë sjelljen e tyre me arsyetimin se janë të vegjël apo se bëhet fjalë për një shaka.
Mosha e mitur kërkon trajtim të përshtatshëm dhe edukim, por nuk e zhduk nevojën për përgjegjësi.
6. Institucionet duhet të reagojnë para se të ndodhë tragjedia
Në Maqedoninë e Veriut, pas çdo rasti të raportuar, zakonisht pason një njoftim policor se po ndërmerren masa për zbardhjen e ngjarjes.
Por zbardhja e një rasti nuk është e njëjtë me parandalimin e rasteve të ardhshme.
Policia ka detyrë të hetojë. Prokuroria të vlerësojë përgjegjësinë ligjore. Qendrat për Punë Sociale të ndërhyjnë në mbrojtjen dhe trajtimin e të miturve. Shkollat të identifikojnë dhe parandalojnë dhunën. Familjet të marrin pjesë në procesin edukues.
Kjo kërkon bashkëpunim real dhe jo vetëm komunikata pas incidenteve.
Çfarë brezi po ndërtojmë?
Rasti i Kavadarit duhet të shihet si një kambanë alarmi përtej një qyteti dhe përtej një shkolle.
Kur një e mitur mbahet nga një bashkëmoshatare dhe digjet me cigare nga një tjetër, shoqëria duhet të pyesë veten se ku ka dështuar procesi i edukimit, socializimit dhe mbrojtjes së fëmijëve.
Nuk mund t’i quajmë fëmijët vetëm „e ardhmja e vendit“, ndërsa neglizhojmë mënyrën se si po formohen sot. Ata janë produkt i një mjedisi familjar, arsimor dhe shoqëror, për të cilin përgjegjësi kemi të gjithë.
Nuk është zgjidhje t’i shpallim fëmijët e dhunshëm si të humbur. Ata kanë nevojë për kufij, edukim, mbikëqyrje dhe, kur është e nevojshme, ndërhyrje profesionale. Viktimat, ndërkaq, kanë nevojë për mbrojtje, drejtësi dhe mbështetje psikologjike.
Një shoqëri që reagon vetëm kur një fëmijë përfundon viktimë e dhunës, është një shoqëri që ka humbur mundësinë për të parandaluar dhunën.
Dhe ndoshta pyetja më e rëndësishme për ne nuk është vetëm pse fëmijët po bëhen më agresivë, por pse të rriturit dhe institucionet po arrijnë kaq vonë ta vërejnë këtë.
Flaka

- Levica: Mickoski emëron këshilltaren e tij Ana Vitkova në Komisionin Rregullator për Energjetikë
- Alarm për dhunën ndaj fëmijëve: 11-vjeçarja në Ohër dyshohet se u keqtrajtua nga nëna
- Rezultate inkurajuese nga vaksina ruse kundër kancerit: Pacienti i parë me melanomë aktualisht nuk ka metastaza
- Dyshohet për ngacmim seksual ndaj një të miture në Manastir, babai denoncon rastin në polici
- Dy të mitura e dogjën me cigare një bashkëmoshatare në Kavadar: Dhuna po merr përmasa shqetësuese

- Ahmeti kërkon marrëveshje kombëtare për të ardhmen evropiane të Maqedonisë së Veriut
- Sakskoburgotski: Historinë t’ua lëmë historianëve, politikanët të fokusohen në anëtarësimin e Maqedonisë së Veriut në BE
- Arbër Ademi: A e dini se pse gënjejnë? Sepse s’kanë rezultate!
- Naser Ziberi për provimin e jurisprudencës: Kompromis politik, por një hap përpara
- Osman Kadriu: Në dhjetor më përfundon mandati në Gjykatën Kushtetuese, një nga lëndët e mia është edhe rasti i Hagës
SONDAZHE
Voto edhe...
Shije Flaka
- Pesë ushqime tradicionale shqiptare që ruajnë shijen e sofrës së vjetër
- Shijet e vjeshtës: Ushqimet dhe pijet që sjellin ngrohtësi në tryezë
- Pikniku i vjeshtës: Shije, ngrohtësi dhe momente mes natyrës
- Darkë familjare në shtëpi: Kjo pjatë kërkon pak punë dhe del fantastike
NDRYSHE
Shkollat po mbyllen, fshatrat po zbrazen: alarmi demografik në Maqedoninë e Veriut
13-vjeçari lufton për jetën: Kur dhuna bëhet “gjuhë” e fëmijëve
2,8 miliardë euro në bixhoz: simptomë e një shoqërie në pasiguri – Çfarë flet sociologjia për fenomenin?

Shqipëria e paprekshme

Rrjetet sociale: Nga revolta e Ballkanit te cirku shqiptar

Pavarësia e Kosovës: nga ëndrra kolektive te bankat e Hagës

Inteligjenca Artificiale: Dhjetë vitet që do ta ridizajnojnë botën

Autonomia universitare nuk është negociabile – standardi evropian dhe realiteti ballkanik

Provimi i jurisprudencës dhe gjuha shqipe – një test për ligjin dhe përgjegjësinë institucionale

Universiteti nuk është zyrë shtetërore

UÇK-ja nuk është dosje – është themel
BALLKANI SOT
GLOBI SOT
GLOBI SOT
- Rezultate inkurajuese nga vaksina ruse kundër kancerit: Pacienti i parë me melanomë aktualisht nuk ka metastaza
- Hegseth viziton papritur Karakasin, SHBA-ja dhe Venezuela arrijnë marrëveshje për bashkëpunim ushtarak
- Rusia shfaq “valixhen bërthamore” të Putinit në Kinë, dy bombardues strategjikë shfaqen në Vietnam











