Rikthehen alarmet për bomba në shkollat e Tetovës – kush po e penalizon mësimin e fëmijëve?

Dy shkolla të mesme në Tetovë u vunë sërish në alarm këtë mëngjes pas mesazheve kërcënuese për bomba. Shkolla e Mesme e Mjekësisë “Nikolla Shtejn” dhe Shkolla e Mesme Ekonomike “8 Shtatori” u detyruan të ndërpresin fillimin e procesit mësimor, nxënësit u larguan nga objektet, ndërsa policia kreu kontrolle antiterroriste.

Në të dyja rastet, alarmet rezultuan të rreme.

Por ajo që nuk është e rreme është pasoja: mësimi ndërpritet, nxënësit evakuohen, prindërit alarmohen dhe shkollat detyrohen të funksionojnë nën hijen e kërcënimeve të përsëritura.

Në “Nikolla Shtejn”, mesazhi kërcënues mbërriti në adresën zyrtare elektronike në orët e hershme të mëngjesit. Drejtoresha Malësore Ramadani tregon se nxënësit u mbajtën jashtë shkollës dhe u kthyen në shtëpi, ndërsa procesi mësimor do të vazhdojë në turnin e pasdites.

Në “8 Shtatori”, kërcënimet mbërritën gjatë natës në adresa personale dhe zyrtare të drejtuesve të shkollës.

Pra, modeli është përsëri i njëjtë: një email, një alarm, një evakuim dhe orë të humbura mësimi.

Nga alarmet e rreme te një problem që përsëritet

Rastet e sotme nuk shfaqen në një terren bosh. Tetova edhe vitin e kaluar u përball me një valë alarmesh të rreme për bomba, ku në shënjestër në raste të shumta ishin shkollat e mesme.

Atëherë pati hetime, ndalime dhe persona të arrestuar, ndërsa sipas policisë një pjesë e konsiderueshme e të përfshirëve ishin të mitur.

Tashmë, me rikthimin e kërcënimeve, shtrohet një pyetje më e gjerë:

A po përsëritet një fenomen që institucionet ende nuk kanë arritur ta ndalin plotësisht?

Dhe mbi të gjitha:

Kush po e paguan çmimin e këtyre kërcënimeve?

Në plan të parë janë nxënësit. Ata humbin orë mësimore dhe përballen me pasiguri në ambientin ku duhet të ndihen më të mbrojtur. Në planin tjetër janë prindërit, të cilët përballen me ankth dhe pasiguri sa herë që një shkollë njofton për një kërcënim të tillë.

Por ekziston edhe një kosto tjetër: funksionimi normal i arsimit.

Çdo alarm kërkon ndërhyrje të policisë, kontroll të objektit, evakuim dhe verifikim para se nxënësit të lejohen të kthehen në klasa.

Pyetja nuk është vetëm “a kishte bombë?”

Në rastet e sotme, përgjigjja është e qartë: jo.

Por kjo nuk duhet të jetë pika ku përfundon hetimi.

Nëse kërcënimet janë të rreme, atëherë duhet të zbulohet kush i dërgon, nga cilat pajisje dhe adresa elektronike, si sigurohen informacionet për shkollat dhe pse objektivi vazhdon të jenë institucionet arsimore.

Policia tashmë u ka bërë thirrje prindërve që të kenë më shumë kontroll mbi përdorimin e telefonave, laptopëve dhe tabletëve nga fëmijët e tyre, duke paralajmëruar për pasojat ligjore.

Por paralelisht me përgjegjësinë e familjeve, mbetet edhe përgjegjësia institucionale: të gjendet burimi i kërcënimeve dhe të parandalohet përsëritja e tyre.

Sepse një alarm i rremë mund të mos ketë eksploziv, por mund të ketë pasoja reale.

Dy shkolla, dy alarme dhe një mëngjes i humbur mësimi. Nëse ky është vetëm fillimi i një vale të re, Tetova ka arsye të kërkojë përgjigje para se këto raste të bëhen përsëri rutinë.

Pyetja që mbetet pezull është e thjeshtë, por serioze:

Kush po e penalizon arsimin e fëmijëve të Tetovës – dhe sa kohë do t’u duhet institucioneve për ta gjetur dorën pas këtyre kërcënimeve? Gazeta Flaka