Hetimi, jo dënimi – si duhet lexuar çështja Grubi
Editorial Flaka
Vetëdorëzimi i Artan Grubit ka sjellë në fokus opinionin publik një çështje që politika e ka shtyrë prej muajsh. Por përtej spektaklit dhe retorikës së fortë të partive, duhet të kuptojmë një gjë kryesore: Grubi është i dyshuar, jo i dënuar. Çdo interpretim që e paraqet këtë si një akt të provuar kriminal është i parakohshëm dhe dezinformues.
Hetimi i tij lidhet me procedurat e prokurimeve për pajisje të Lotarisë Shtetërore, ku autoritetet dyshojnë se disa vendime mund të jenë marrë pa respektimin e plotë të rregullave ligjore. Shuma e përfshirë konsiderohet e konsiderueshme, por nuk ka ende asnjë aktgjykim që konfirmon dëmin apo fajësinë e tij. Në këtë kuadër, çdo referencë te “dëmi” ose “abuzimi” duhet të shikohet si dyshim procedural, jo fakte të verifikuara.
Në këtë kontekst, roli i Grubit duhet lexuar si përgjegjës institucional, jo si një person që ka përfituar ose ka kryer krim të provuar. Ai ishte zyrtar i lartë në qeverinë LSDM–BDI dhe si i tillë, mbikëqyrte ose miratonte vendime që sot janë nën hetim. Vetëdorëzimi dhe vendosja e tij në arrest shtëpiak janë hapa që i japin autoriteteve mundësinë të kryejnë hetimin pa rrezikun e arratisjes ose ndërhyrjes në dëshmi.
Nga ana tjetër, reagimet politike tregojnë linjat e qarta të pozicionimit: pushteti e përdor rastin për të treguar se qëndron mbi ligjin dhe stabilitetin; opozita shqiptare përpiqet të ruajë kredibilitet institucional; dhe partitë e tjera shfrytëzojnë rastin për të rikthyer narrativat e së kaluarës. Por këto dinamika nuk duhet të na bëjnë të humbasim nga sytë thelbin procedural: në këtë fazë, çdo vendim është vetëm hetim, jo dënim.
Në vend që të kapemi pas titujve sensacionalë, publiku duhet të kuptojë se sistemi po teston integritetin e tij. Si do të veprojë drejtësia? A do të jetë objektive dhe e barabartë për të gjithë, apo do të përdoret si mjet për betejat politike? Përgjigja ndaj këtyre pyetjeve është më e rëndësishme se vetë emri i një politikani në listën e dyshimeve.
Mësimi i parë është ky: në një demokraci të brishtë, ku politika dhe drejtësia shpesh ndërthuren, hetimi duhet të lexohen si proces teknik, institucional, dhe jo sensacional. Vetëm kështu mund të shmangim interpretimet që e paraqesin çdo dyshim si skandal dhe çdo figurë politike si kriminel të provuar.















